Cumartesi, 13 Haziran 2015 (11 yıl 4 ay önce)
Ford Otosan, işçilerin direnişi sonlandırıp fabrikaya girmesiyle birlikte -hatta daha direniş bitmeden önce- işçi kıyımına başladı; kıyım işçiler fabrikaya girdikten sonra da devam etti.
Ford Otosan yönetimi, işçilerin patron işbirlikçisi TM’den istifa etmesi ve ücretlerinde iyileştirme taleplerine karşılık kılık kıyafetten, molalara, işe giriş çıkışlar konusundaki düzenlemeler adı altında yeni baskı yöntemlerini devreye soktu. İdari izinlileri işten çıkararak işçilerin mücadele azmini ve birbirlerine olan güvenini yok etmeye yönelik ataklarına hız verdi. Görünen o ki, işten çıkarmalarla devam eden baskılar artarak sürecek.
O bunları yaparken kan emici TM de işçileri kandırmak için devletten, hükümetten öğrendiği ‘sadakayla satın alma’ girişimlerini piyasaya sürmekte gecikmedi.
Kıyım ve sadaka...
Telaşa kapılan Türk Metal bir sene önceye çektiği genel kurulunu önümüzdeki günlerde yapacağını açıkladı. Bütün üyelerine 100’er lira dağıtılacağını, fabrikaya sandık kuracaklarını ve işçilerin işyeri temsilcilerini “demokratik” bir şekilde seçeceklerini ifade etti. TM’yi tanıyan, onun seceresini bilen hiçbir işçi bu zokayı yutmayacaktır.
Yıllardan beri işçilerin kanını emen, Ford Otosan yönetimiyle işbirliği içinde olan, sesi çıkaran, haksızlıkları dile getiren ya da TM’den ayrılmak isteyen işçilere çeteleri vasıtasıyla dövdüren tehdit eden, yaralayan, işçi düşmanı Türk Metal şimdi işçileri kandırabilmek için demokrasicilik oynamaya kalkıyor.
Metal işçilerinin ‘artık yeter’ diyerek istifa etmeye başlamasıyla paçaları tutuşan burjuvazi ve onun en sadık uşaklarından TM, işçilerin ödedikleri aidatlarla kasalarını doldurdu, yatırım yaptı, sermayelerine sermaye, mülklerine mülk kattı. İşçilerin ayağa kalkmasıyla 20 bin üyesini kaybeden TM, daha fazla zarar etmemek için işe koyuldu. Sadaka kültürünü öne çıkardı.
Ford Otosan işçileri direnişe başlarken “Sadaka istemiyoruz, hakkımızı istiyoruz!” demişlerdi. Cep telefonlarına gelen mesajlara, “Bizim onurumuz satılık değil” diye karşılık veriyorlardı. İşçiler, birleşince, kendi haklarını almak için ayağa kalkınca neler yapabileceklerinin ve güçlerinin farkına vardılar. Onların onurlarını sadakalarla satın almak artık o kadar kolay olmayacak.
Ford Otosan’da yeni dönem
Ne Ford Otosan yönetiminin ayyuka çıkan baskıları ne de işbirlikçi TM’nin başlattığı sadaka kültürü ve demokrasicilik oyunları işçilerin kendi içlerindeki bütünlüğü ve güveni kıramayacaktır.
İşçiler direnişi bitirdikten sonra TM’nin baskılarını da en aza indirmek ve karşısında biraz da güçlü durabilmek adına 4 bin işçiyle BMİS’e üye oldu.
Ford Otosan direnişçileri BMİS’e geçerken işçi demokrasisini de oraya taşımalılar. Şimdiye kadar BMİS’in ve genelinde bütün sendikaların içinde bulunduğu koltuk sevdasını ve bürokratik yapısını da değiştirmek için çaba sarf edip sadece fabrika içindeki işyeri temsilcilerini değil, şube yöneticilerini işçilerin seçmesi gereğini pratiğe geçirmeli.
Ford Otosan işçileri ve direniş sırasındaki öncüler bu sendikaların tarihlerini ve nereden nereye gelmiş olduklarını araştırıp kastlaşmış bürokratik yapıyı da tarihin çöplüğüne atmalılar. “Söz yetki karar işçilerin!” şiarını yükselterek hareket etmeliler. Söz, karar, yetki merciinde işçilerin olmadığı bir sendikanın akıbeti -yakın zamanda metal grevlerinin yasal zeminde boğulmasından bildiğimiz gibi- öncekilerden farklı olmayacaktır.
Ford Otosan işçileri BMİS’e üyeliklerinin yanı sıra kendi öz örgütlülüklerini korumalı, iç örgütlenmeyi bölüm bölüm inşa etmeli, fabrika komitelerini oluşturmalılar. Yapılması gereken eylemlerin neler olacağı ve nasıl örgütleneceği konusundaki önerilerini BMİS’e götürmeli fakat son tahlilde kararları kendileri vermelidir. Şu günlerde BMİS’in örgütlediği fabrika dışındaki eylemlerin içerdeki işçilere nasıl yansıyacağı iyi düşünülmeli ve tartışılmalıdır. ve Ford Otosan işçileri, şalter indirmeyi hedeflerine koymadıkları ve bunu hayata geçirmedikleri sürece işten atılan arkadaşlarını işe geri aldırmayı başaramayacaklarının bilinciyle hareket etmeliler. Direniş boyunca gösterilen dayanışma, bütünlük, işçi demoktrasisi içerde de hayat bulmalı.
Fabrika yönetimi, Türk Metal ve MESS, direnişte oldukları sürecin ve uğradıkları zararın acısını işçilerden büyük bir, nefretle çıkarmaya çalışıyorlar. İşçiler bütün buna topyekun şalter indirmekle cevap vermeliler.