Salı, 23 Haziran 2015 (11 yıl 2 ay önce)
Nəriman Bakı
Hrant’ın katledilmesinin ardından tüm dünyaya haykırdık “Hepimiz Hrantız, hepimiz Ermeniyiz!” diye. Hrant’ı katledenler başta olmak faşistler bu güçlü slogan karşısında hem kudurmuş hem de şaşırmışlardı. Ne de olsa şairin dediği gibi “öldükçe çoğalıyorduk”.
İki gündür Ermenistan emekçileri Erivan’da ayakta! Yapılan elektrik zammı protestosu, Cumhurbaşkanlığı Sarayı’nın etrafında işgale dönüştü.
Belli olmaz, Ermenistan’daki mevcut iktidardan “ilk günkü protestolar masumdu sonra darbeye döndü” cümlesini birkaç güne kalmaz duyarız.
Ermeni emekçileri ve yoksulları, Arap halk isyanlarıyla başlayan, Londra Ayaklanması, Occupy Hareketi ve Haziran İsyanı ile devam eden tarihsel dalgaya kendi notunu düşüyor şu an, şimdi, bugün.
Bugün “Hepimiz Ermeniyiz!” sloganı enternasyonalist bir slogan olarak haykırmanın tam zamanıdır.
Ama heyhat!
Ermeni Soykırım’ın 100.yılında teyakkuza geçen, iyi de bir sınav veren, Türkiye solu Erivan’daki eylemlere “haber” olarak bakmanın ötesine geçemedi;
Sosyal medya “solcuları” bir retweet atma “duyarlılığını” bile göstermedi;
Ermeni milletvekilini meclise sokmakla övündüğümüz HDP’den bir ses duyan oldu mu?
Gün bugündür. Yüzyıllık tarihsel utancın milim kıpırdamadığı Türkiye’de Erivan’a güçlü bir destek sunma zamanıdır.
Hiç olmazsa büyükelçilik kapısına gidip güçlü bir mesaj gönderme zamanıdır.
Bugün enternasyonalist dayanışmayı gösterme zamanıdır.
Dün nasıl Hrant için “Hepimiz Ermeni” olduysak, bugün de tüm Ermenistan için, Erivan için, Ararat için “Hepimiz Ermeniyiz!” deme zamanıdır.
Aksi halde, yazıklar olsun bize!