Perşembe, 2 Temmuz 2015 (11 yıl 3 ay önce)
Metal fırtınasının altında kalacağını anlayan Türk Metal çetesi önce Bursa'da işçi kanı döktü. İşçiler sinmek bir yana fırtınayı daha fazla büyütüp, "artık işlerin eskisi gibi gitmeyeceğini" anlatınca da taban demokrasisinden, sandıktan bahsetmeye başladılar. Gangster TM şefleri kendi paralarıymış gibi sendikanın parasının bir kısmını işçilere dağıtacaklarını ilan ettiler. Rüşvet dağıtırcasına!..
Fakat onun ruhuna sinmiş sınıf düşmanlığı bu yalanların/riyakarlıkların perdesinin hızla düşmesiyle kısa sürede ortaya çıkıverdi! TM ağaları, Opsan'daki saldırgan, direniş kırıcısı tutumlarından sonra şimdi de Ford Otosan ve diğer fabrikalarda gerçek kimlikleriyle icraat başındalar. Demokrasiden, sandıktan bahsetmelerinin üzerinden 20 gün bile geçmeden!
Direnişle birlikte kan kaybeden kan emici, işçi düşmanı TM, Ford Otosan yönetimiyle birlikte işçilere "şirin" baskılar yapmaya devam ediyor. Çalışma saatleri içinde hatlarda dolaşmalar, işçileri tek tek çağırıp konuşmalar, gecenin bir yarısı vardiya çıkışlarında beklemeler, "Koç bizden yana, sizin de bizden başka gidecek yeriniz yok" dayatmaları, çalışma saatleri içinde tuvaletleri, soyunma odalarını hangi zaman aralıklarında nasıl kullanacaklarına dair yeni uygulamalar, soyunma dolaplarına kilit vurmalar.. vs. vs.
Ford Otosan işçilerini çıkmaza sokup yeniden TM'ye dönüşü garantiye almaya çalışan bir dizi baskı uygulaması devam etmekte. İşçiler yaşadıkları bu baskılardan da ders çıkararak eğer TM'ye geri dönüş yaparlarsa ilerleyen süreçte nelerle karşılaşabileceklerini iyi görmeliler, buna göre karar vermeliler. TM'ye geri dönüşün kesintisiz köleliği kabul etmek olduğunu anlamaları gerekmekte.
Aslında çıkışsız olduklarını düşündükleri bu noktada işçilerin tek çıkış noktası kendi aralarındaki güvensizlikleri, ayrışmaları aşıp ne yapabileceklerine hep birlikte karar verebilecekleri mekanizmalar yaratmalarıdır. Direnişin bitiş anlarında yaşanan çözülmenin yarattığı tahribatları ortak bir irade oluşturabilecekleri araçlarla aşmaya çalışmalarıdır.
Birbirlerine daha çok yakınlaşıp, bölüm bölüm yeniden toplanıp iç örgütlenmelerini yaratmaları, karar süreçlerini de bunun üzerinden inşa etmeleridir. Diğer fabrikalarla bağlantı kurup bu sektörde işçilerin nasıl bir örgütlenme istediklerini hepsinin temsil edildiği bir kurultayda tartışarak ortak bir fikre ulaşmalarıdır.
Bu noktadan sonra hızlanacak bir çözülme, dağılma hali metal işçilerinin koşullarının tahmin bile edilemeyecek kadar gerilemesi, sömürünün daha fazla vahşileşmesi dışında bir anlam taşımayacağını hepimiz biliyoruz.
İşçilerin çok cepheli bir baskı altında oldukları açık. Bu baskılar öncesinde de hat safhaya çıktığı için metal fırtınası mayalandı. Bu fırtınayı mayalayanlar şimdi de aynı şekilde bu gemiyi kendileri için en anlamlı limana götürebilirler.