Kimberly Clark'ın kapatılmasıyla bin 500 kişi daha açlığın ve yoksulluğun bataklığına atıldı
Kimberly Clark fabrikası kapatılıyor. İşsizler ordusu gittikçe büyüyor. Küresel sermayenin ekonomik krizinin faturası yine işçilere çıkarılıyor.
Burjuvazi kendisini o kadar geliştirmiş ki, işçileri işsizlikle yüz yüze bıraktığında, ses çıkarmamaları ve daha ne yapsınlar diyecek duruma getirip yoksulluğu, işsizliği ve sefaleti kabul eder duruma getirebilmişler.
Kimberly Clark yönetimi Türkiye’deki fabrikalarının yaptığı ihracata talebin azaldığını ve Avrupa-Ortadoğu-Afrika bölgelerinde daha fazla kapasiteyle üretim yapıldığını 22 Ekim’de işçilerle gerçekleştiği toplantıda dile getirdi. Yönetim ayrıca işçilerin bütün haklarını fazlasıyla brüt ücretlerinden fazlasıyla ödeneceğini açıklarken, fabrikanın kapanmasından kaynaklı yaşayabilecekleri travmalar için de psikolojik destek vereceklerini söyleyerek onları sundukları kadere razı ettiler.
Kimberly Clark yönetimi fabrikayı kapatma gerekçesi olarak “İhtiyacımız olan çeşitlilikte marka üretecek teknolojimiz bulunmamaktadır. Arsa üzerinde yeterli yer bulunmaması sebebiyle fabrika genişletilememektedir ve bina ve alt yapısı çok ciddi bir yatırım gerektirmektedir” açıklamasını gündeme getirdi.
Konuştuğumuz Kimberly Clark işçisi, fabrikanın kapatılması üzerine şunları aktardı.
Fabrikanın yıllık cirosunun 60 milyon dolar, fabrikanın gerekli alt yapısı ve teknolojisi için gerekli harcamanın 100 bin dolar olduğunu söyledi. Gerekli olan bu miktarın onlar için hiçbir şey olduğunu söyleyen işçi, fabrikanın kapatılmasında varolan savaş koşullarının da etkili olduğunu anlattı. Ayrıca uluslararası ekonomik krizle birlikte, Ortadoğu ve Afrika ülkelerinde daha fazla sömürü ve daha ucuz işgücü, daha fazla kar imkanı gördüklerini ifade etti.

Kimberly Clark, işçileri 23 Kasım’a kadar ücretli izne çıkardı. 27 Ekim’de fabrikayı tamamen kapatacaklarını söyleyen yönetim, işçilerin var olan tüm haklarını ve ekstra bir buçuk aylık brüt ödemeyi 23 Kasım’da yapacaklarını işçilere bildirdi.
Kimberly Clark fabrikasının kapatılmasıyla birlikte 300 işçi, ailelerin en az üç kişiden oluştuğunu düşünürsek 1.500 kişi daha açlığın, yoksulluğun, sefaletin bataklığına atıldı.