Cuma, 11 Aralık 2015 (10 yıl 10 ay önce)
Mersin'de işten atılan 20 Paşabahçe, 14 ACS işçisinin başlattığı direniş 36. gününde kararlılıkla devam ediyor.
Cam işçilerinin 36 gün önce başlattıkları fili direnişi, sendika-patron işbirliğini tanımayarak kendi içinde birlik ve bütünlükle devam ediyor. Direnişteki işçilerden bir kısmı bazı nedenlerden kaynaklı direniş içinde olmasalar da direnişi başından beri sahiplenerek devam ettiren işçilerin aileleri de direnişi sahiplenerek destek veriyor.
Cam işçilerinin direnişi fabrika içinde çalışan işçilerden de destek buluyor. Direnişteki işçiler eylemi ilk günkü direngenliği, heyecanı, azmi ve kazanma inancıyla sürdürülüyor.
Cam işçilerinin aileleri destek verirken şunları ifade ediyorlar. Direnişteki bir işçinin eşi şunları söylüyor:
Korkmayın! Mücadele vermekten, direnmekten destek olmaktan, korkmayın. Bir masaya yatırılmış eşya gibi pazarlığı yapılmış emekçi arkadaşlarınıza destek vermekten korkmayın!
Her ne olursa olsun adaletli olun!
Tek korkum emekçi abilerimin o fabrikaya nasıl bir umutla girdilerse, güle oynaya emekli olup çıkmalarıydı... İnşallah adalet yerini bulacak.
Bu da her kesimin desteğiyle olacak. Başta Şişecam işçilerinin, sonra diğerlerinin... Mücadeleyi bırakmıyacağız. zor bir süreç olsa da…
36 gündür fabrika önünde tüm zorluklara rağmen direnişe devam eden direnişçiler en büyük desteği ailelerinden alıyor ve şunu dile getiriyorlar:
Oynanan oyunlar bu saatten sonra direnişi kıramaz. Birtakım görüşmeler gerçekleştiriliyor. Bu görüşmeler olumlu da geçebilir olumsuz da, ama biz sonuna kadar direnmeye kararlıyız. Çünkü onursuzca bir teslimiyet içinde olup çocuklarımızın ve işçi arkadaşlarımızın yüzüne bakamayacak duruma gelmektense onurlu bir şekilde direnerek herkesin gözünün içine başımızı eğmeden bakabilmeyi, ‘Biz elimizden geleni yaptık’ demeyi tercih ederiz.
Artık klasikleşmiş sendikal anlayışı da yerle bir etmek gerektiğini işçilerin temsilciliklerde, sendika yönetimlerinde söz söyleyecek konumda olmaları gerektiğini söylüyoruz. işçilerin olmadığı bir sendika artık işçinin sendikası değildir, onun halini derdini anlayıp onun talepleri için mücadele edemez. Bunun en net örneğini biz burada yaşıyoruz. Tüm işçi arkadaşlarımıza sendikaların yönetimlerinde olmak için çaba sarfetmeleri, işçilerin yönettiği sendikaları görmek istiyoruz.
İşçilerin ortaya koydukları direniş de bunun adeta bir resmi oluyor. Mersin'de cam işçileri işten atılan arkadaşları işe geri alınana kadar direnişe devam edecekler.