Pazar, 20 Aralık 2015 (10 yıl 10 ay önce)
Mersin'de 45 gün önce işten atılan cam işçileri, açlık grevinin 2. gününde.
44 gün boyunca işten atıldıkları fabrika önünde çadır kurarak direnişe geçen cam işçileri açlık grevine başladılar. Eylemlerini Mersin’deki işçilerin, emekçilerin, siyasi partilerin, medyanın, sendikaların duyarsızlığını kırabilmek, direnişin haklılığını ve kararlılığını görünür kılmak nedeniyle yaptıklarını açıkladılar..
Bugün cam işçilerinin direnişin 45. açlık direnişinin 2. günü; işten atılan işçiler işe iade edilip işbaşı yapana kadar açlık direnişine devam edeceklerini ifade ediyorlar.
45 gündür direnişte olan İsmail Yılmaz ile başlattıkları açlık grevi üzerine konuştuk.
İsmail Yılmaz açlık direnişini şöyle aktarıyor:
İşten atılacağımızı duyduğumuzda konuştuğumuz bir şeydi. İş akitlerimiz daha resmi olarak feshedilmemişti. On arkadaşımızla fabrikanın bahçesinde Palmiye diye adlandırdığımız yerde işten atılırsak açlık direnişine başlamayı düşünmüştük. Fabrika içinde bir alan olduğu için bizi çıkarmayı düşünmezler demiştik. Ancak sonradan araştırdık ve fabrika yönetiminin bizi oradan dışarı çıkarma hakkına sahip olduğunu öğrenince kaldı.
Bu arada iş akitlerimiz feshedildi ve o hengame içerisinde, sendikanın da işverenle tutumu aynı olunca dışarda direnişe başladık. Ara ara bu hep konuştuğumuz bir şey oldu. Ama bir karara bağlamamıştık.
43 günlük süreçte direnişimizi görünür kılmak için, birçok görüşme yaptık. Basın açıklamaları yaptık. Ama Mersin’de bile yalnız bırakıldık. Biz direnişimizin haklı ve doğru olduğunu biliyorduk. O nedenle hiç vazgeçmedik. 43. gün ise artık direnişe yeni bir boyut kazandırmak için, işçilerin emekçilerin, yüzü sınıfa dönük olanların görmesini sağlamak için böyle bir karar aldık.
Direnişçilerden biri direniş çadırında yoklama yapmış. Ve bunu sayfasında paylaşmış. Yoklama sonucu aslında bütün işçilerin çalışma koşullarının ve yaşamlarının gerçeğini ortaya koyuyor.
Yapılan yoklamaya göre:
Zulüm, burada!
Kaygı, burada!
Hüzün, burada!
Adaletsizlik, burada!
Vicdansızlık, burada!
Yalnızlık, burada!
Emekçiler, burada!
Onur, burada!
Mutluluk, mutluluk!
Huzur, huzur!
Gelecek, gelecek!
Fabrikada çalışırken iş kazası geçirip, uzun süre raporlu olan ve tedavi görmesi gereken, tedavi sürecinde hem sendika tarafından hem patron tarafından görmezden gelinen ve işten atılan, arkadaşlarıyla direnişe başlayan Fatik Ataş ise şunları söylüyor.
İş kazası geçirip sakat bırakıldım. Tok karnına kullandığım psikiyatri, dahiliye ve nöroloji ilaçlarımı aç karnına kullanacağım. Açlık grevine ben de katılıyorum. Sağlık açısından bundan kaynaklanacak herhangi bir rahatsızlığımdan Sağlık Bakanlığı, Şişecam ve Kristal-İş Sendikası Genel Merkez yöneticileri sorumludur.
Sakat bırakıp işten atılan ve unutulan otuz dört cam işçisinin durumu da aynıdır.