6 Mart’ta Bursa Kent Meydanı’nda, metal işçileri adına da sınıf hareketi adına da gerçekten üzücü bir manzara vardı
Metal işçilerinin ek zam talebiyle hareketlendiği günlerde kimi sitelerden ve sosyal medyadan çağrı yapılan “6 Mart’ta Bursa Kent Meydanı’nda buluşma”ya bir yoldaşla birlikte gittik. Eylemin çağrıcıları olarak metal fırtınanın yaşandığı süreçte direnişleriyle öne çıkan Tofaş, Renault, Ma-ko, Coşkunoz, Delphi gibi fabrikaların işçileri gösteriliyordu.
Miting saati 13.00 olarak duyurulmuştu. Söylenen saat gelip geçtiği halde ortada 20-25 kişilik bir grup vardı. “Biz saati karıştırdık galiba, henüz yeni yeni toplanmaya başlıyorlar” diye düşündük önce. Fakat ortadaki ‘gariplik’ bununla bitmiyordu. Toplanan grup, “Asgari ücret kıdem farkını İstiyoruz, alacağız” yazılı bir pankartla birlikte koca bir Türk bayrağı açmıştı. Arkadaki ses cihazından da Osmanlı marşı tarzında bir müzik çalıyordu.
Eyleme birlikte gittiğimiz sendikacı yoldaşla, “biz yanlış yere geldik galiba” diye düşünerek alanın biraz dışına çıktık. İkimiz de bu eylemi yapanların, ne Renault, ne Tofaş ya da farklı bir fabrikanın işçileri ne de BMİS’ten ya da TOMİS’ten birilerinin olmadığı görüşünde birleştik. Hatta eylemi baltalamak için Türk-Metal çetesinin alana erkenden gelerek çöreklendiğini ya da metal işçilerine eylem yaptırmamak için polisin böyle bir tezgaha başvurduğunu bile düşündük.
Peki, günlerdir çağrısı yapılan “büyük miting” nerede ve ne zaman olacaktı? Bu sorunun yanıtını bulmak için Bursa’nın meydanlarını dolaşmaya başladık. Bir saatten fazla sürdü bu arayışımız. Yanlış giden bir şeyler vardı.
Saat ikiyi geçtikten sonra uygun bir yere oturarak durum değerlendirmesi yaptık. Önce BMİS’in Bursa’da yeni açtığı 5 Mayıs şubesine giderek yapılması planlanan mitingin tam yerini sorup öğrenmek geldi aklımıza. Telefonla iletişim kurmaya çalıştık ama açan kimse olmadı. Belki bir yanıt alırız umuduyla BMİS’in facebook sayfasına özelden mesaj attık.
Kısa sürede yanıt geldi. Kent Meydanı’nda yapılan mitinge dair “Renault işçisinin böyle bir çağrısının olmadığı, mitingin de kimler tarafından yapıldığını bilemiyoruz” içeriğinde bir mesajdı. Bu durum karşısında kafamız iyice karıştı. İstanbul’dan geldiğimizi, birimizin Alınteri muhabiri diğerimizin ise İnşaat-İş örgütlenme uzmanı olduğunu belirterek şubelerine uğramak istediğimizi söyledik. Bize yanıt veren işçi, Nisan ayında Alınteri gazetesine röportaj verdiğini söylemez mi?.. Meğer karşımızdaki, telefonunu kaybettiğimiz için uzun süredir görüşemediğimiz Renault’nun öncü işçilerinden biriymiş. Tabii hemen randevulaştık.
Sonuç olarak 6 Mart’ta Bursa Kent Meydanı’nda, metal işçileri adına da sınıf hareketi adına da üzerinde durup düşünülmesi gereken gerçekten üzücü bir manzara vardı.
Sayının zavallılığından da önce içerik açısından metal fırtınayı yaratmış işçilere yakışmayan o fiyaskonun, çağrının yapıldığı sitelerde daha sonra nasıl allanıp pullandığını görünce, “Bunlar hangi Bursa’dan bahsediyorlar acaba” diye düşünmeden edemedik. Küçük burjuvaziye özgü kibir ve palavracılığın da bir ölçüsü olmalı. Bu yöntemlerle yapıldığı iddia edilen “öncülüğün” sınıfa bir hayrının olmadığı zaten ortada da, kime ne faydasının olacağı da ayrıca tartışılmalı…
[Alınteri'nin 15 Mart 2016 tarihli 21. sayısından alınmıştır]