Salı, 10 Mayıs 2016 (10 yıl 5 ay önce)
Mersin ve Eskişehir'deki Şişecam fabrikalarında mevcut sendikal anlayışa karşı muhalif tutumları nedeniyle bizzat sendikanın yönlendirmesiyle işten atılan Şişecam işçilerinin aylarca süren direnişleri şimdi hukuksal cephede yaşanan gelişmelerle farklı biçimlerde devam ediyor. Mersin'deki iş mahkemelerinde görülen davalarda 28 işçi işe iade davasını kazandı, diğer altı işçinin de aynı şekilde kazanması bekleniyor.
Şişecam işçileri işten atıldıktan sonra Mersin ve Eskişehir'de başlattıkları direnişi Mersin'de birleştirmişlerdi. Daha sonra bir grup işçi de Mersin'den İstanbul'a gelerek direnişi Kristal İş Sendikası Genel Merkezi'ne taşımışlardı. İşçiler üyesi oldukları sendikadan orman kanunlarıyla çıkarılmışlar, saldırıya uğramışlardı.
Bunun üzerine günlerce ve ısrarla sendika önündeki küçük direniş çadırında sürdürmüşlerdi direnişi. En son sendikanın genel kurullarında çeşitli ayak oyunlarıyla konumunu güçlendiren mevcut sendika yönetiminin saldırısıyla karşılaşmış, bunun üzerine de "bu direniş artık sendikal bürokrasi karşısında mücadele edilmesi gerektiğini düşünen tüm işçi bölüklerinin direnişidir" diyerek Mersin'de devam edeceklerini açıklamışlardı.
Şişecam direnişçileri Mersin'deki direnişlerini çeşitli biçimlerde sürdürmekteler.
İşçiler lehine kararlar
Bu arada daha önce iş mahkemelerinde açtıkları davalar da teker teker işçilerin lehine sonuçlanmaya başladı. Direnişçi işçiler ve destekçilerinin fiili mücadelenin meşruiyetine inanç üzerinden yürüttükleri direniş ve haklılıkları, burjuva mahkemece de kabul edilmiş oldu.
Geçen hafta içinde Mersin’de 2'inci, 3'üncü, 4'üncü ve 5'inci İş Mahkemeleri’nde görülen işe iade davalarında 28 işçinin işe geri dönmesine karar verildi. Geriye kalan altı işçinin davalarıysa 16 Haziran'da 4'üncü İş Mahkemesi'nde görülecek duruşmayla belli olacak. Mehkemenin aynı kararı altı işçi için de vermesi bekleniyor.
Bu kararlarda ısrarla sürdürülen direniş çizgisi belirleyicidir. O olmasaydı karar pekala işçiler layhine de olabilirdi. Fakat Şişecam işçileri de sınıf mücadelesinin sorunlarıyla aşina olan tüm kesimler de bilir ki bu mahkemelerin kararları genellikle uygulanmaz. PAtronlar çeşitli gerekçelerle işçilerin işe geri dönmelerini kabul etmezler ve burjuva mahkemeleri de bu noktada genellikle asıl sınıf tutumlarını koyarak patronların yolunu takip ederler.
O açıdan da aslolan fiili-meşru mücadelenin somut bir kazanımı olan bu hukuki sonucun aynı direniş çizgisiyle hareket edilerek uygulamaya konulmasıdır.