İngiltere'de emekçilerin kendisini organize edeceği bağımsız alanlar için işgaller...
Saat sabahın 5′ine yakın telefonda acilen Sosyal Merkez’e gelmem gerektiğini söylüyorlar. Dışarısı hala karanlık ve yağmur da yağıyor. On dakika sonra oradayım.
Kar maskeli polisler iki aydır onca çabayla güzelleştirdiğimiz Vortex‘in içindeler. Birkaç işgalci zorla dışarıya çıkartılmış. Moralleri ise yerinde. Biraz mahcup bakışlar ve gülüşlerle karşılıyorlar.
Ön kapıyı kırmışlar. "Barikatımız yeterli değildi" diyor birisi. Malzemelerimiz için pazarlık yapıyoruz ve sonuç olumlu.
6 Ocak 2007 Cumartesi günü çevre sakinleri ve diğerlerinden oluşan bir grup Vortex Jakulu binasını bir sosyal paylaşım merkezine çevirmek için işgal etmişti. Bina sahibinin, bölge için tarihi önemi olan bu binayı yıkmak ve burada Starbucks (Mc Donalds türevi cafe) için yer açılmasını sağlama görüşmelerine başladığını biliyoruz. Bu gelişme Church Street‘in bir toplumsal kaynaşma alanından, büyük bir iş merkezine doğru yozlaşması demek. Vortex bir sosyal ve kültürel merkez olarak kullanılmak üzere varlığını sürdürmeli. Sizleri bizim olan yere, bu sosyal merkeze davet ediyoruz.
Yaptığımız etkinliklere, sinema geceleri, fotoğraf sergileri, ebeveyn ve çocuk grupları, dinletiler, çeşitli alanlarda sanat çalışmalarına katılmaya çağırıyoruz. "Toplumsal merkezler insanların bir araya gelmesine, yaratmasına, kaynaşmasına birer araçtır" çağrısıyla başlattığımız kampanya bölgenin özelliği ile de birleşince gelişmeler beklediğimizden de olumlu oldu.
8 kişi ile başlatılan bu girişim bir önceki yenilgilerin bir devamı. Dalston Tiyatro‘da işgal 8 ay sürdü. Otonom grupların sığlıkları sebebiyle daralan işgalde, anti kapitalist ve diğer grupların çekilmesiyle ciddi bir etki yakalayamamıştık.
Vortex Social Centre‘da bu yenilgi psikolojisini kırmak ve oradaki deneyimlerle yeni bir işgal hedefiyle çalışmaya Aralık 2006‘da başladık. İçerisinde farklı siyasal yönler, ideolojiler, örgütlenmeler taşıyan bu yapılanmada temel prensip, kapitalist sistemin vakıflar aracılığıyla her yönüyle denetim altına aldığı sosyal örgütlerin yerine toplumun kendisini organize edeceği bağımsız alanlar açmak, bu tür deneyimleri çoğaltmaktı.
2002′den bu yana, işgal edilen merkezlerin çoğu mahkeme kararlarıyla boşaltıldı. İşgallere barbarca saldırıldı. Sayıları 10 binleri bulan evsizlerin, hiç bir vakıf yasasına uymak istemeyenlerin önleri önce yasal anlamda kesildi. Bu yönüyle anlamlıydı işgalimiz.
Kuzey Londra‘nın dünyanın değisik bölgelerinden gelenlerin yaşadığı bu alana, herkesin kullanabileceği bir merkez inşa etmek amacıyla, 6 Ocak 2007‘de 14 işgalci merhaba dedi. İçinde kafesi olan, çeşitli çalışmaların yapılacağı alanları olan “sosyal merkez” kararını aldık. 16 Ocak’ta kapıları açıyoruz. 17’sinde yaptığımız toplantıda 65 kişi var. Kafe ekibi, sinema ekibi, bölge iletişim ekibi, barikat ekibi, etkinlik ekibi, basın ekibi aldığı kararları genel toplantıya sundu. Bir çok sey karar altına alınıyor.
2 ay içerisinde on binlerce çağrı, 20 binin üzerinde imza toplandı. Öğleden sonraları, hafta sonları ve etkinlikler çevrede yaşayanların desteğiyle canlı bir merkeze dönüştürüldü. Ayrı dilleri konuşan farklı uluslardan yüzlerce insan için bir kaynaşma merkezi oldu. Bölgede yaşayan gençlerden yoğun bir ilgi ve destek gördü.
Kolektif her haftaki toplantılarını en az 50 kişiyle yürütüyor. 6 Mart‘tan bu yana çalışmalarını başka alanlara kaydırarak varlığını sürdürüyor. “Her baskı yeni bir işgalimizdir“, "Kendi alanlarımızı yaratacağız" pankartıyla 10 Mart Cumartesi günü polisin işgalini protesto için basın açıklaması ve yürüyüş yapıldı. Ardından Danimarka konsolosloğu'nun önündeki gösteriye topluca katıldık.
Şimdi sıra yeni bir işgalde. Vortex‘ten çıkartılan dersler ve yeni yönelimler üzerine yürütülen tartışmalar sonucu, ortak karar çıkartıldı. Bu çemberi kırmak, açılacak sosyal merkezin herkesin kendisini ifade edecegi alternatif bir alana dönüştürmek. Bu ilk defa bölge otonomcularının da onayladığı bir karar.
İşgale katılan bir Yaşanacak Dünya okuru