DÜNYA
Anglo-Amerikan medya Sarkozy’nin şovunu (22 Nisan’da ilk turda oyların yaklaşık yüzde 26’sını alan Segolene Royal ile kıyaslandığında yüzde 31’in üzerinde oy alan) yeni Fransa’nın sonunda görünür olabilmesinin ve boğucu “Fransız modeli”nden İngiltere ve Birleşik Devletler’de somutlanan özgürlük aşığı örnek olarak yolunu değiştirmesinin kanıtı olarak değerlendirdi. Son tur 6 Mayıs’ta.
22 Nisan seçmenin sosyal bileşiminin ve eğilimlerinin gösterdiği sandık çıkış anketlerinin sonuçları çok farklı bir yoruma yol açıyor. Sarko lehindeki seçmen yeni, özgürlük aşığı dinamik bir Fransa’dan yana değildi. Yeni Fransa çoğunlukla Segolene Royal’e oy verdi.. Sarko’nun Fransası yaşlı ve ürkekti.
18-24 yaş arası kesim yüzde 34 oranla Sosyalist kadın adaya, yüzde 20 merkezci François Bayrou’ya oy verdi ve sadece yüzde 19 Sarkozy’e (İngiliz-dili ısrarla onun bir “Gaulcü” olduğunu iddia etse de değildir; “Bushçu” tanımı daha doğru olacaktı) oy verdiler. Sarkozy’nin seçmenlerinin büyük kütlesi emeklilerdi. Yüzde 65 seçmenin yüzde 44’ünü kazandı.
Seçimlerinde başlıca hangi konunun öne çıktığı sorulduğunda, Segolene’nin seçmenlerinin yüzde 46’sı “sosyal eşitsizlikler” olarak fikir beyan etti, ve yüzde 66’sı toplumda “daha fazla kişisel özgürlük” içinde yaşamak istediğini söyledi. Sarko’nun seçmenleri bu konularda farklı düşünüyorlardı, fakat ilk sırayı “güvenliksizliğe karşı mücadele”ye verdiler, yüzde 88’i “daha fazla düzen ve otorite” içindeki bir toplum istediler. Ve Sarkozy’nin seçmenlerinin yüzde 26’sının benimsediği “göçmenliğe karşı mücadele”, kıyaslandığında, Royal’in seçmenlerinde sadece yüzde 5’ti.
Bu rakamlar, İçişleri Bakanı olduğu dönemde insanlara karşı yapılan şiddet eylemlerinde artış gözlenen fakat istatistiklerle hokkabazlık yaparak suç düşmanı olduğu yolunda hava yaratan hızlı konuşmacı, hiper hızlı hile uzmanı Sarkozy tarafından kolaylıkla aldatılabilen Fransa’nın gölgesinden korktuğunun resmidir.
Uluslararası medyanın diğer şımarıklığı Sarkozy’i Le Pen’in oylarını azalttığı için kutlamasıdır. Bu tıpkı Yunanlıları Truva’dan uzak tutan tahta atı kutlamaya benzer. 1 milyon Le Pen seçmeni -özellikle en gerici olanları Riviera ve Alsas’tadır- gayet makul bir şekilde gerçekten yerleşen ve onun gerici vaatlerini taşıyan Sarkozy gibi bir adaydan yana döndüler –Le Pen bunu asla yapamazdı.
Segolene önemsenmeyecek kadar az oranda Sarkozy’den daha az sayıda kadının oyunu aldı, fakat bu demografik yapıyla kolaylıkla açıklanabilir. Kadınlar seçmenlerin bilhassa Fransa’da -ki dünyanın en uzun yaşam beklentisi, özellikle de kadınlar için- özellikle geniş olan kesimleriyle yüzde 65’ten fazlasını oluşturmaktadır.
Yaşlılardan sonra Sarkozy esnaf ve iş adamlarından da puan topladı, bunları vergilerin azaltılmasını umut eden sağdaki geleneksel kategoriler yani yöneticiler ve üst düzey meslek grupları izledi. Fakat Segolene tarafından yönlendirilen Sarkozy, orta düzey meslek grupları beyaz yakalılar ve mavi yakalı işçilerde tüm kategorilerde aldığı skorun da üstüne çıktı –fakat bu son kategoride Le Pen yüzde 26’yla ilk sıraya yerleşti (Le Pen ulusal oyların yüzde 10.5’unu aldı).
Yüzde 18.5 toplayan merkez adayı François Bayrou’yu güçlü bir meydan okuyuşla savuşturan Segolene Royal, hoşnutsuz sosyalist yarışta umulandan ve özellikle 2002’de sergilediği sefil şov nedeniyle Le Pen’in sürpriz yapmasının sorumlusu olan Sosyalist Parti adayı Lionel Jospin’den daha iyisini yaptı. Skoru François Mitterand’ın 1981’in ilk turundakiyle aşağı yukarı eşitti. Fakat 1981’de Mitterand ikinci turda, özellikle Komünist Parti’den, sol kanat oylara bel bağlamıştı.
Bu kez, sol oylar aşırı ölçüde göçtü. 2002 örneğiyle korkutulmuş seçmenler ilk turda Segolene için «yararlı» oyları seçtiler. Bu yüzden küçük sol adayların Sego’yu –geçmişte «blanc bonnet et bonnet blanc» (ha ali veli ha veli ali) birbirine tıpatıp benzeyen iki şey arasında seçim yapmayı daima reddeden kıdemli Troçkist Arlette Laguiller de dahil- desteklemesine rağmen, Sosyalist aday için oylarının sadece yüzde 11 oranında artması anlamına geliyor.
Açıkçası, her iki aday da şimdi Bayrou’nun seçmenlerine kur yapmaya çalışacaklar. Sandık çıkış anketlerine göre Sarkozy avantajlı. Ulusal Cephe’nin en sağdaki oylarını kazanmak için kampanyasının ilk yarısının son günlerinin ardından Sarkozy, Bayrou’nun oylarını avlamak için çizgisini derhal sola doğru değiştirdi. Sarko’nun seçim gecesi konuşması -bu konuşma kim olursa olsun tüm halkı ilgilendiren bir konuşmaydı- sanki konuşma yazarlarının onu Segolene için kaleme almışlar gibiydi.
Bugün, Sergio Berlusconi’nin Sarkozy’i desteklediğine dair şaşırtıcı haberler geldi. Kampanya sırasında Sarko ile ittifak uğruna Segolene’yi yarı yolda bırakan, Bayan Royal’in defterini düren bir azarla işini tamamlayan Sosyalist dönek Eric Besson şimdi kendi «sol kanadı»nın sözcüsü. O şimdilerde «Yaşasın Sarko!» diye haykırdığı konuşmasıyla kampanyanın ikinci turunu yönlendiriyor.
Neyseki, Fransız kampanyasına «Şok iyileştirme reformu» için sesini katacak Boris Yeltsin yaşamıyor.
Pazar, 29 Nisan 2007 (19 yıl 5 ay önce)
Diana Johnstone - Counter Punch / Alınteri.Net Çeviri Grubu
Anglo-Amerikan medya Sarkozy’nin şovunu (22 Nisan’da ilk turda oyların yaklaşık yüzde 26’sını alan Segolene Royal ile kıyaslandığında yüzde 31’in üzerinde oy alan) yeni Fransa’nın sonunda görünür olabilmesinin ve boğucu “Fransız modeli”nden İngiltere ve Birleşik Devletler’de somutlanan özgürlük aşığı örnek olarak yolunu değiştirmesinin kanıtı olarak değerlendirdi. Son tur 6 Mayıs’ta.22 Nisan seçmenin sosyal bileşiminin ve eğilimlerinin gösterdiği sandık çıkış anketlerinin sonuçları çok farklı bir yoruma yol açıyor. Sarko lehindeki seçmen yeni, özgürlük aşığı dinamik bir Fransa’dan yana değildi. Yeni Fransa çoğunlukla Segolene Royal’e oy verdi.. Sarko’nun Fransası yaşlı ve ürkekti.
18-24 yaş arası kesim yüzde 34 oranla Sosyalist kadın adaya, yüzde 20 merkezci François Bayrou’ya oy verdi ve sadece yüzde 19 Sarkozy’e (İngiliz-dili ısrarla onun bir “Gaulcü” olduğunu iddia etse de değildir; “Bushçu” tanımı daha doğru olacaktı) oy verdiler. Sarkozy’nin seçmenlerinin büyük kütlesi emeklilerdi. Yüzde 65 seçmenin yüzde 44’ünü kazandı.
Seçimlerinde başlıca hangi konunun öne çıktığı sorulduğunda, Segolene’nin seçmenlerinin yüzde 46’sı “sosyal eşitsizlikler” olarak fikir beyan etti, ve yüzde 66’sı toplumda “daha fazla kişisel özgürlük” içinde yaşamak istediğini söyledi. Sarko’nun seçmenleri bu konularda farklı düşünüyorlardı, fakat ilk sırayı “güvenliksizliğe karşı mücadele”ye verdiler, yüzde 88’i “daha fazla düzen ve otorite” içindeki bir toplum istediler. Ve Sarkozy’nin seçmenlerinin yüzde 26’sının benimsediği “göçmenliğe karşı mücadele”, kıyaslandığında, Royal’in seçmenlerinde sadece yüzde 5’ti.
Bu rakamlar, İçişleri Bakanı olduğu dönemde insanlara karşı yapılan şiddet eylemlerinde artış gözlenen fakat istatistiklerle hokkabazlık yaparak suç düşmanı olduğu yolunda hava yaratan hızlı konuşmacı, hiper hızlı hile uzmanı Sarkozy tarafından kolaylıkla aldatılabilen Fransa’nın gölgesinden korktuğunun resmidir.
Uluslararası medyanın diğer şımarıklığı Sarkozy’i Le Pen’in oylarını azalttığı için kutlamasıdır. Bu tıpkı Yunanlıları Truva’dan uzak tutan tahta atı kutlamaya benzer. 1 milyon Le Pen seçmeni -özellikle en gerici olanları Riviera ve Alsas’tadır- gayet makul bir şekilde gerçekten yerleşen ve onun gerici vaatlerini taşıyan Sarkozy gibi bir adaydan yana döndüler –Le Pen bunu asla yapamazdı.
Segolene önemsenmeyecek kadar az oranda Sarkozy’den daha az sayıda kadının oyunu aldı, fakat bu demografik yapıyla kolaylıkla açıklanabilir. Kadınlar seçmenlerin bilhassa Fransa’da -ki dünyanın en uzun yaşam beklentisi, özellikle de kadınlar için- özellikle geniş olan kesimleriyle yüzde 65’ten fazlasını oluşturmaktadır.
Yaşlılardan sonra Sarkozy esnaf ve iş adamlarından da puan topladı, bunları vergilerin azaltılmasını umut eden sağdaki geleneksel kategoriler yani yöneticiler ve üst düzey meslek grupları izledi. Fakat Segolene tarafından yönlendirilen Sarkozy, orta düzey meslek grupları beyaz yakalılar ve mavi yakalı işçilerde tüm kategorilerde aldığı skorun da üstüne çıktı –fakat bu son kategoride Le Pen yüzde 26’yla ilk sıraya yerleşti (Le Pen ulusal oyların yüzde 10.5’unu aldı).
Yüzde 18.5 toplayan merkez adayı François Bayrou’yu güçlü bir meydan okuyuşla savuşturan Segolene Royal, hoşnutsuz sosyalist yarışta umulandan ve özellikle 2002’de sergilediği sefil şov nedeniyle Le Pen’in sürpriz yapmasının sorumlusu olan Sosyalist Parti adayı Lionel Jospin’den daha iyisini yaptı. Skoru François Mitterand’ın 1981’in ilk turundakiyle aşağı yukarı eşitti. Fakat 1981’de Mitterand ikinci turda, özellikle Komünist Parti’den, sol kanat oylara bel bağlamıştı.
Bu kez, sol oylar aşırı ölçüde göçtü. 2002 örneğiyle korkutulmuş seçmenler ilk turda Segolene için «yararlı» oyları seçtiler. Bu yüzden küçük sol adayların Sego’yu –geçmişte «blanc bonnet et bonnet blanc» (ha ali veli ha veli ali) birbirine tıpatıp benzeyen iki şey arasında seçim yapmayı daima reddeden kıdemli Troçkist Arlette Laguiller de dahil- desteklemesine rağmen, Sosyalist aday için oylarının sadece yüzde 11 oranında artması anlamına geliyor.
Açıkçası, her iki aday da şimdi Bayrou’nun seçmenlerine kur yapmaya çalışacaklar. Sandık çıkış anketlerine göre Sarkozy avantajlı. Ulusal Cephe’nin en sağdaki oylarını kazanmak için kampanyasının ilk yarısının son günlerinin ardından Sarkozy, Bayrou’nun oylarını avlamak için çizgisini derhal sola doğru değiştirdi. Sarko’nun seçim gecesi konuşması -bu konuşma kim olursa olsun tüm halkı ilgilendiren bir konuşmaydı- sanki konuşma yazarlarının onu Segolene için kaleme almışlar gibiydi.
Bugün, Sergio Berlusconi’nin Sarkozy’i desteklediğine dair şaşırtıcı haberler geldi. Kampanya sırasında Sarko ile ittifak uğruna Segolene’yi yarı yolda bırakan, Bayan Royal’in defterini düren bir azarla işini tamamlayan Sosyalist dönek Eric Besson şimdi kendi «sol kanadı»nın sözcüsü. O şimdilerde «Yaşasın Sarko!» diye haykırdığı konuşmasıyla kampanyanın ikinci turunu yönlendiriyor.
Neyseki, Fransız kampanyasına «Şok iyileştirme reformu» için sesini katacak Boris Yeltsin yaşamıyor.