Perşembe, 8 Kasım 2007 (18 yıl 11 ay önce)
Fransa'da işçi ve öğrenci direnişi yükseliyor. Üniversite öğrencilerin geniş katılımlı toplantılarla aldıkları grev, boykot, blokaj, gösteri eylemleri dalga dalga yayılırken, elektrik, gaz ve toplu taşıma işçileri de yeniden grev ve mitinglere gidiyor.
Ulaşım işçilerinin önceki 1 günlük uyarı grevi, başta Paris olmak üzere tüm demiryolları, metro ve otobüs taşımacılığını durdurmuş, bazı bölgelerde ise işçiler grevi, işçi komitelerinin inisiyatifiyle 5 gün boyunca sürdürmüşlerdi. Demiryolu ve metro taşımacılığı sendikası SUD, şimdi, diğer tüm sendikaların katılacağı büyük bir mitingle de desteklenecek süresiz greve gidiyor.
Hep aynı demagoji
Sarkozy işçi sınıfı ve öğrencilere karşı büyük tepkiyle karşılanan ağır neoliberal taarruz kararlarını açıkladıktan sonra, Amerika gezisinde aynen şunları söylemişti:
Biliyorum, grevler olacak, gösteriler olacak ama ben sıkı duracağım. Çünkü benim ülkemin çıkarına bu kararlar. Fransa çok gerilere düştü ve rakiplerini yakalaması gerek.
"Ülkemin çıkarı" demogojisi de, Fransa emperyalist sermayesinin rekabet gücünü işçi sınıfı ve emekçilerin yıkımı üzerinden artırmaya çalışması. Fransa emperyalist burjuvazisinin
"bir türlü" birleşik mücadele geleneğine sahip işçi sınıfı ve öğrencilerin direnişini kıramaması, saldırganlığını artırıyor.
Burjuva medyanın rolü de aynı
Saldırının sivri ucunda ise, Fransa işçi sınıfı hareketinin başını çeken ulaşım ve demiryolu, elektrik ve gaz işçileri bulunuyor. Sarkozy hükümeti medyayı da psikolojik savaş için kullanarak, Fransa Gaz, Fransa Elektrik ve demiryolu - metrolarda çalışan işçilerin çok yüksek ücret aldığı, diğer sektörlerden 10 yıl önce emeklilik hakkı kazanıp 2 kat emekli maaşı aldığı gibi yalan ve manipülasyon kampanyalarıyla, öncü mevzilerdeki işçileri geri kalan işçi ve emekçilerin dayanışmasından tecrit etmeye çalışor. Sarkozy'nin taktik hedefi ise, mücadelede önemli yeri olan demiryolu ve enerji sendikalarını dağıtarak, neoliberal kudurganlığın önünü açmak.
Bu kez kılıçlar daha da keskin
Ancak, Fransa proletaryası da mücadeleye sıkı hazırlandı, ve daha ilk karşılıklı yoklama mücadelelerinde Sarkozy hükümeti ve burjuvaziye kök söktürmeye başladı. İşçi grevleri ve mitingleri, öğrenci eylemleri, öğretmen grevleri, havayolu çalışanları grevi, balıkçıların grevi... ile, Fransa'da 95 yılındaki genel grev genel direnişin, CPE karşıtı öğrenci-işçi birleşik mücadelesinin daha üst düzeyde bir rövanşı sınıflar arasında yaşanacak gibi görünüyor.
Bu mücadelenin kazanımı dünya çapında olacak
Fransa'da yeniden keskinleşen sınıf mücadelesi, bu kez son yıllardakinden daha zorlu ve çetin geçecek, ve dünya çapında yeni bir düzeye çıkartılmak istenen neoliberal sermaye kudurganlığının önünün kesilip kesilmemesi açısından önemli bir gösterge olacak. Bu yüzden, Fransa işçi sınıfı ve öğrenci hareketinin direnişleriyle enternasyonal dayanışma da önem kazanıyor.