Çarşamba, 23 Nisan 2008 (18 yıl 6 ay önce)
Ben de 1 Mayıs'a geleceğim hem de tek başıma değil.
Çağlayan’da konfeksiyonda çalışıyorum. Maliyeciler gezdiği zaman kayıt dışı olduğumuz için evlerimize gönderdiler. O zaman ücretlerimizden kesmediler. Şimdi bunun acısını gece yarılarına kadar çalıştırmakla çıkartıyorlar. Bir haftadır gece yarısı evime gidiyorum. Ben gittiğimde eşim uyumuş oluyor sabah birlikte çıkıp işe gidiyoruz. Eşim kundurada çalışıyor onların işi de bizimki gibi.
1 Mayıs günü yine sabah çıkıp işe gideceğiz, ama bu sefer çalışmak için değil. Arkadaşları da alıp 1 Mayıs’a gitmek için. Ben ustabaşıyım, ben gitmezsem arkadaşlar çıkamaz, patron onlara izin vermez. Ben onları almaya gideceğim, patrona da şimdiden söyledik.
Patron bana "Sen kadınsın senin ne işin var 1 Mayıs’ta. Bak nasıl dövüyorlar, gaz bombası atıyorlar boğulursun" dedi. Ben de ona, "Niye, kadınlar taş atamazlar mı" dedim. Ayrıca sen beni mi düşünüyorsun yoksa işini mi? Kadın olduğuma bakmadan gece yarısına kadar beni çalıştıran sen değil misin? Üstelik ne sigortam var, ne de bir hakkım. Ben de 1 Mayıs’a haklarımı aramak için gideceğim dedim.
Bütün kadınlar, işçiler, öğrenciler herkes 1 Mayıs’a gelmeli hakkımızı aramak için. 1 Mayıs’ta biz konfeksiyon işçileri başka işçiler gibi Taksim'de olacağız.
