"Güzel bir gündü. Bizim gençlere hayran kaldım. Bütün o saldırıya rağmen hiç geri adım atmadılar"
Ben ilk defa 1 Mayıs’a katılıyorum. 1 Mayıs’ı işçi bayramı olarak düşünerek geldim. Ama işçi bayramı böyle mi olmalı? Ben bugünün anlamını daha önceleri pek bilmezdim. Ama bugün ne kadar anlamlı olduğunu öğrendim.
Daha önce hep polisi haklı görürdüm. İşçilere saldırdığını görünce televizyonda, “Mutlaka bir şeyler yapmışlardır” diye düşünürdüm. Ama bugün anladım ki işçiler ne yaparsa yeridir. Polisler öyle bir saldırdılar ki panzerlerini, tanklarını insanların üzerine öyle bir sürdüler ki bunları anlatırken bile tüylerim diken diken oluyor. Resmen öldürmek için, yok edercesine saldırdılar.
Ne yaptılar ki bu insanlar? Bence bu insanlar ne yaparlarsa yapsınlar haklılar.
Biz birkaç arkadaşla gelmiştik. Mecidiyeköy’de ilk saldırıya maruz kaldık. Sonra Şişli’ye çıktık. Şişli’de de bir grup vardı, çatışma vardı. Biz de aralarına girdik. Orada da bol bol gaz yedik. Oradan çıkıp Nişantaşı’na geçtik. Orada da aynı görüntülerle karşılaştık. Hangi sokağa girdiysek çatışma vardı ve gaz yedik.
En son Gümüşsuyu’nda 30 polis bir çocuğa öyle bir çullandılar ki öldüresiye dövdüler. Çocuğun çığlığı kulaklarımdan çıkmıyor.
Sonuç itibariyle kime saldırıyor bu polis? Bu insanlar hırsızlık mı yaptı, insan mı öldürdü? Altı üstü haklarını arıyorlardı. Polis öyle bir giyinmiş ki çelik yelek, kask, gaz maskesi… Sanki saldırıya uğrayan kendisiymiş gibi. Tanklar, tüfekler saldıran kendisi. Karşı tarafın elinde hiçbir şey yok.
Bence bütün bu çatışmalara değerdi. Güzel bir gündü benim için. Özellikle bizim gençlere hayran kaldım. Bütün o saldırıya rağmen bulunduğum ortamlarda hiç geri adım atmadılar. Bundan sonra ben de varım.
2 çocuk annesi bir ev kadını