Son iki yıl içinde özelleştirilen Gemlik Gübre, İGSAŞ, Samsun Gübre, Kütahya Gübre gibi kuruluşları devir alan sermaye sahipleri, buralarda örgütlü Petrol-İş üyesi işçileri işten çıkarıyor, işyerlerinde sendikasızlaştırmayı ve düşük ücretle çalıştırmayı dayatıyor. Sendikadan istifa etmeyenlere yönelik baskı ve tehditler artıyor.
2004 yılında özelleştirilen Gemlik Gübre Fabrikası'nı devr alan Ali Rıza Yıldırım'ın sahip olduğu Yılfert firması, son bir ay içinde 26 sendikalı işçinin iş akdini feshetti, 12 işçiyi sendikadan istifa ettirdi. Halen 300 sendikalı işçinin çalıştığı fabrikada yeni patron sendikadan istifa etmeyen işçileri de işten çıkarmakla tehdit ediyor.
İşten çıkarma, baskı ve tehditlerin artması üzerine sabrı taşan işçiler Ağustos ayında fabrika önünde bir eylem yaptılar. Eylemden sonra işçiler yürüyüş yaparak 7 km uzaklıktaki Gemlik Serbest Bölgesi'ni de geçerek Bursa-İstanbul karayoluna çıktılar. İşçiler yolun bir şeridini trafiğe kapatarak ilçe merkezine kadar yürüdüler.
Diğer gübre fabrikaları
Petrol-İş'in örgütlü olduğu ve 325 işçinin çalıştığı Kütahya Gübre Fabrikaları'nda Özelleştirme İdaresi Başkanlığı, fabrikayı Yıldız Entegre firmasına, işçilerin iş akitlerini feshettikten sonra devretti, yeni işveren fabrikaya bir tane sendikalı işçi sokmadı. 325 işçi de işten atıldı.
Özelleştirmeden önce 293 işçinin çalıştığı Samsun Gübre Fabrikası da yeni patrona, ÖİB'in işçilerin tümümün iş akdini feshetmesinden sonra devredildi. Fabrikayı alan Toros Tarım, fabrikada sendikalı bir işçiyi dahi çalıştırmazken düşük ücretli, sendikasız yeni işçilerle üretim yapıyor.
Yine Petrol-İş'in örgütlü olduğu TÜPRAŞ'ta da işletme Koç-Shell Konsorsiyumu'na satıldığı gün 828 işçinin iş akdi feshedildi.
Halen emekliliği dolmayan 143 çalışanı da emekli olmaya zorlayan Konsorsiyum, asıl olarak dışardan hizmet alımı yoluyla, taşeronlaştırma ve düşük ücretli işçi çalıştırmak istiyor.
İş akdi feshedilen 828 kişi de henüz satılmayan rafinerilere dağıtıldılar. Bu işçiler 4-C adı verilen yasaya tabi olacaklar. Çalışanın önceki haklarını tümüyle kaybetmesi ve asgari ücret alması demek olan 4-C maddesinin koşulları oldukça ağır. Ancak işçiler işsiz kalmak yerine, bu maddeden da yararlanamama endişesiyle 4-C statüsünde çalışmayı kabul ediyorlar.