16 saat çalışan Halis Atış gece yarısı “evet” afişinin içinde ezilerek öldü
Halis Atış gece yarısı AKP’nin “Evet” afişinin değiştirilmesi hengamesinde öldü. Kartal Yunus Mahallesi Ankara Caddesi’indeki eski çimento fabrikasının duvarına asılı yırtık "evet" afişi değiştirilirken kullanılan vincin kısa gelmesi sonucu, yeni bir vinç getirilmesi beklenir.
Formül Reklamcılık şirketi işçisi Halis Atış gündüz de çalıştığı için soğuk ve yorgunluğun etkisiyle, vincin gelmesini beklerken, fırsattan istifade dinlenmek için girdiği afişin içinde uykuya dalar. Vinci taşıyan kamyon Atış’ın üzerinden geçer. Halis Atış “evet” afişinin içinde ezilerek ölür.
“Demokratikleşme” iddiasıyla, 12 Eylül anayasasını kendi temsil ettiği sermayenin ihtiyaçları doğrultusunda güncelleyen hükümetin “evet” kampanyasını yürüten reklam şirketi, katlettiği Halis Atış’ı 16 saat çalıştırıyordu. 16 saat çalışmayı kabul etmişti Atış, çünkü milyonlar gibi o da işsizliğin kırbacını yemişti. Aynı zamanda eşi, iki çocuğu, annesi, babası ve iki kardeşi geçindirmek gibi bir sorumluluk yüklenmişti.
“Evet” ya da “Hayır” her iki anlayışın hüküm sürdüğü bu topraklarda sermaye için her türlü serbestlik, işçiler için her türlü ölüm vardır. Ölüm kusan sermaye ve onun devleti, “demokratikleşme” yaygarası yürüttüğü kampanyada bile bir işçinin 16 saat çalıştırılmasına, gece yarısı katliamına imza atıyor.
Halis Atış’ın trajik ölümü buz dağının görünen yüzü oluyor. Tıpkı harç parasını çıkartmak için çalıştığı inşaatın iskelesinden düşerek ölen Ömer Çetin gibi...