Belediyeler grev düşmanı

Cuma, 22 Haziran 2007 (19 yıl 4 ay önce)

Sanovel patronu yeni işçiler bulmaya çalışırken en büyük "yardımı" ilçe belediyelerden görüyor. Silivri, Gümüşyaka, Değirmenköy, Çantaköy belediyeleri adeta Sanovel patronunun işçi acentası gibi çalışarak direnişten habersiz olarak gelen işçilere başvuru formu dağıtıyor. Daha sonra formları dolduran işçiler araçlara bindirilerek fabrikaya ön görüşmeye götürülüyor.

Sınıf düşmanı yüzleri iyice sırıtan işbirlikçi belediye yönetimlerine karşı topluca uyarıya giden işçilere karşı yönetimler inkara başvuruyor ve böyle bir şeyden haberlerinin olmadığını iddia ediyorlar. Ancak işçiler, özellikle Gümüşyaka belediyesinde hoparlörden Sanovel'e işçi arandığı duyurusu yapıldığını ve gelen işçilerin toplanma noktası olan Klasis Otel'e yönlendirildiğini söylüyorlar.

İşçiler de elbette belediyelerin inkarıyla yetinmeyerek fabrikaya taşınan işçilere karşı önlemlerini alıyorlar. Direnişçiler servislerle topluca fabrikaya taşınan işçilerle tüm yolları deneyerek konuşuyor, direnişi anlatıyor ve geri dönmelerini sağlıyorlar. Hatta işçiler, fabrikaya gelen araçları da takip ederek işçilerin indiği noktaya kadar gidiyor ve buralarda da onları ikna etmeye çalışıyorlar. İşçiler genellikle direnişi öğrendikten sonra fabrikaya girmekten vazgeçiyorlar.

Halen fabrikada direnişe katılmayan birkaç işçiyle birlikte beyaz yakalılar alt düzeyde üretimi sürdürüyorlar. Fabrikada patron tarafından ihya edilerek işçilerden tamamen ayrı ve onlara düşman bir kesim haline getirilen beyaz yakalılar, şimdi de işçiler gibi üretim yaparak fabrikayı ayakta tutmaya çalışıyor ve direniş kırıcılığı yapıyorlar. Ancak işçiler yine de bu üretimin, eriyen ve bitme noktasındaki stoklara karşılık olamayacağını ve patronun daha fazla dayanamayacağını belirtiyorlar.

Kızgın güneşe karşı sabit brandalarla korunan işçiler, bugünlerde aileleriyle kalabalık bir eylem yapma hazırlığındalar. İşçiler bir yandan da gelen ziyaretçileri ağırlıyor, gelen destekleri coşkuyla karşılıyor. Bu ziyaretçiler arasında çeşitli fabrikalardan gelen işçiler dışında oy avcılığına soyunan partiler de bulunuyor. En son olarak işçileri “muhterem işçi kardeşlerim” diyerek konuşmasına başlayan Saadet Partili milletvekili adayları ziyaret etti.

Karayolu kenarında direnişlerini sürdüren işçiler, bir yandan da hem memnun-hem şikayetçi vaziyette geçen büyük araçların ve kamyonların gürültülü kornalarını selamlıyorlar.

Bir yandan da patron tarafından aylık olarak 30 milyar harcanan bir golf sahası büyüklüğünde fabrika bahçesinin çimenliğine bakarak “Bir ot kadar bile değerimiz yok..” diyerek patrona öfkelerini ve çalışma koşullarının ne kadar kötü olduğunu anlatıyor ve ardından “Nereye giderse gitsin, ne kadar sürerse sürsün, buradan ölmek var dönmek yok” sözleriyle kararlılıklarını dile getiriyorlar.

Bağlantılı kayıtlar:
• Sanovel'de kitlesel direniş
• Sanovel işçileri anlatıyor